Copyright © 2009 Yazalemi.Com Telif
Hakları Yazalemi.Com'a Aittir
İnsan öğreniyor herşeyi zamanla
Büyüdükçe gözyaşı dökmeyi
Acıyı.kederi..
Hayat tozpembe giderken.
Birbakmışsın yapayalnızsın
Kimsecikler yok yanında
Dostum dediğin hiç kimse yok
Hani seni sewen senin için,
Herşeyi göze alabildiğini söyleyen eski sewgililerin warya
İşte onlardan eser yok...
Gülmeyi unutuyor insan zamanla
Acılar sıradan gelmeye başlıyor,
Nefret kaplıyor yüreğini
Kalbini acıtan ne warsa kim warsa
Hepsinin canını yakmak istiyorsun
Sonra bakıyorsun kii,
Bir zamanlar canını yakanlar
Aynı senin gibi, yapayalnız
Kimsecikler yok ona el uzatan
Boşwer diyorsun..
O cezasını bulmuş
Ne wardı sanki canını acıtmasaydı
Neydi paylaşamadıklarımız..
O da anlamıştır yanına gitsem belkii...
Hayır!!!
Köprünün altından çok sular akmış olsada suyun bile kaldıramadığı
Taşalar oluyor..
Herşey bitti.
hepsi geçti
HAYAT akıp gitti
yanımda acılar kaldı...
